Leptyna chroni myszy przed atrofią limfatyczną wywołaną głodem i zwiększa komórkę grasicy u myszy ob / ob ad 5

Reprezentatywne analizy cytometrii przepływowej z barwieniem tymocytów CD4 i CD8 myszy typu dzikiego i myszy ob / ob przedstawiono na Figurze 4. Figura 3 Wpływ chronicznego podawania leptyny na (a) masę ciała, (b) masę wątroby, (c) ) subpopulacje splenocytów i (d) subpopulacje tymocytów u myszy ob / ob. Wartości reprezentują średnią. SEM. * P <0,05 w porównaniu z posiłkami kontrolnymi ad libitum. ** P <0,05, *** P <0,0005, myszy głodzone traktowane PBS vs. obie myszy kontrolne karmione ad libitum i karmione parą. Figura 4 Reprezentatywne analizy cytometrii przepływowej tymocytów barwionych pod kątem CD4 i CD8. (a) Myszy typu dzikiego, (b) myszy ob / ob karmione ad libitum, (c) myszy ob / ob karmione parą i (d) myszy ob / ob traktowane leptyną. Tabela 3 Wpływ przewlekłego podawania leptyny u myszy ob / ob Wpływ metaboliczny leptyny podawanej obwodowo przez 10 dni myszom ob / ob pokazano w Tabeli 3. Stwierdzono podobną redukcję stężenia glukozy w osoczu u myszy z ograniczoną żywnością i leptyny. -leczone myszy. Leczenie leptyną zmniejszyło poziomy insuliny ob / ob w osoczu w większym stopniu niż obserwowane przy podobnym stopniu ograniczenia jedzenia i utraty wagi; efekt ten nie osiągnął jednak istotności statystycznej. Po 10 dniach podawania egzogennej leptyny średnie stężenie kortykosteronu w osoczu nie było statystycznie różne w żadnej z grup myszy ob / ob (tabela 3). Apoptoza tymocytów została zmniejszona przez leczenie in vivo myszy ob / ob leptyną. Reprezentatywne analizy metodą cytometrii przepływowej z barwieniem aneksyny V i PI tymocytów przedstawiono na Fig. 5. Tymocyty pochodzące od myszy typu dzikiego miały niski poziom apoptozy (Figura 5a) w porównaniu z tymi z myszy ob / ob karmionych ad libitum. 5b). Analiza apoptozy tymocytów z myszy ob / ob zasilanych parami dała wyniki podobne do myszy ob / ob karmionych ad libitum. (Nie pokazano). Leczenie leptyną in vivo zmniejszyło poziom apoptozy w tymocytach myszy ob / ob do poziomu obserwowanego u myszy kontrolnych typu dzikiego (Figura 5c). Figura 5 przedstawia reprezentatywne analizy cytometrii przepływowej tymocytów barwionych aneksyną V i PI. (a) Myszy typu dzikiego. (b) Myszy ob / ob karmione ad libitum. (c) myszy ob / ob traktowane leptyną. Pokazano żywe tymocyty (kwadrant dolny lewy), tymocyty we wczesnych stadiach apoptozy (kwadrant prawy dolny róg), tymocyty w późnych stadiach apoptozy (prawy górny kwadrant) i martwe tymocyty (górny lewy kwadrant). Lepocyty zabezpieczone leptyną przed apoptozą wywołaną steroidami in vitro. Mysie tymocyty hodowane w 37 ° C uległy spontanicznej apoptozie (Figura 6a), której poziom zwiększono w obecności deksametazonu (Figura 6b). Apoptozie tymocytów indukowanej deksametazonem całkowicie uniemożliwiono obecność leptyny w hodowlach (Figura 6c). Figura 6 Reprezentatywne analizy cytometrii przepływowej grubocytów C57BL / 6 dzikiego barwionego aneksyną V i PI, i hodowane in vitro z (a) podaną samą nośnikiem (b) deksametazonem i (c) deksametazonem i leptyną. Pokazano żywe tymocyty (kwadrant dolny lewy), tymocyty we wczesnych stadiach apoptozy (kwadrant prawy dolny róg), tymocyty w późnych stadiach apoptozy (prawy górny kwadrant) i martwe tymocyty (górny lewy kwadrant). Omówienie Atrofia limfatyczna od dawna jest rozpoznawana jako główna cecha głodu u zwierząt i ludzi (8-14); nasze odkrycia sugerują teraz, że zmniejszenie stężenia leptyny w osoczu z głodzeniem ma pierwszorzędne znaczenie w jego patogenezie. Zgodnie z wcześniejszymi doniesieniami (8, 9-12) grasica doznała najgłębszego zmniejszenia masy ciała i komórek z głodem. Podczas gdy masa narządów nielimfatycznych (nerki i wątroba) nie ulegała wpływowi podczas leczenia przez leptynę, wykazaliśmy, że egzogenna leptyna podawana tylko podczas okresu głodzenia była w stanie całkowicie chronić przed atrofią grasicy wywołaną ostrym głodem. Podobne wyniki zaobserwowano dla śledziony, chociaż wpływ zarówno na czczo, jak i odpowiedź na egzogenną leptynę były mniej dramatyczne w tym narządzie. Subpopulacje tymocyty na różnych etapach dojrzewania znajdują się w różnych częściach grasicy i można je odróżnić poprzez ekspresję cząsteczek na powierzchni komórki, z których najważniejszymi są cząsteczki receptora komórek CD4, CD8 i T. Największa utrata liczby tymocytów z ostrym niedoborem wystąpiła w subpopulacji grasicy podwójnie dodatniej (CD4 + CD8 +). Leczenie leptyny podczas głodzenia całkowicie chroniło przed wywołaną przez post utratę tych niedojrzałych tymocytów. Ponieważ podwójnie dodatnia tymocyt jest głównym typem komórek w korze grasicy, odkrycie to jest zgodne z dramatycznym zmniejszeniem komórkowej kortykotomii i utratą różnicowania korowo-zarodkowego obserwowaną histologicznie po głodzeniu [podobne: młody jęczmień w proszku, olej kokosowy na zmarszczki, olejowanie włosów kręconych ] [hasła pokrewne: ciśnieniomierz elektroniczny, termometr microlife instrukcja obsługi, młody jęczmień w proszku ]