Uszkodzony wychwyt kwasów tłuszczowych moduluje reakcję na insulinę i reakcje metaboliczne na dietę u myszy pozbawionych CD36 czesc 4

Pod koniec eksperymentu tkanki usunięto, zważono i zliczono do radioaktywności 18F-2-FDG; Wskaźnik wychwytu (aib) jest wyrażony na gram mokrej tkanki. (c) Pokazano rozpad aktywności specyficznej wobec FDG (cpm / ag), obliczony jako procent aktywności właściwej w 2 minuty po wstrzyknięciu. Dane to środki. SEM; n = 6 na grupę. * P <0,05, ** P <0,02. W kolejnym eksperymencie (dane niepokazane) przetestowaliśmy odpowiedź wychwytu glukozy w tkankach na egzogenne podawanie dużej dawki insuliny (0,5 IU / kg masy ciała). Wytworzona insulina severalfold zwiększa wychwyt 18F-2-FDG w sercu, przeponie, mięśniu płaszczkowatym, brzuchatymu i tkance tłuszczowej myszy WT. U myszy bez CD36 indukowane przez insulinę zwiększenie wychwytu FGD było znacznie mniejsze niż w przypadku WT, dla serca, przepony i jedynek. Było to zgodne z obserwacją, że mięśnie oksydacyjne myszy bez CD36 miały optymalne wskaźniki wykorzystania glukozy przy poziomach endogennej insuliny obecnych na czczo. Wykorzystanie glukozy przez inkubowany mięsień in vitro. Aby bezpośrednio zbadać wrażliwość na insulinę, testy in vitro przeprowadzono przy użyciu izolowanego jedynego, najczęściej utleniającego mięśnia; oraz EDL, głównie mięsień glikolityczny. Jak pokazano w Tabeli 2, glikogeneza przez soleus w odpowiedzi na maksymalne stężenie insuliny była lepsza w przypadku mięśni zarówno z karmionych (+ 316%), jak i na czczo (+ 495%) myszy pozbawionych CD36 w porównaniu z odpowiednimi mięśniami z karmienia (+ 111%) i na czczo (+ 59%) myszy WT. W przeciwieństwie do tego, nie było znaczącej zmiany odpowiedzi insuliny EDL. Utlenianie glukozy przez soleus i mięśnie EDL myszy WT i myszy pozbawionych CD36 było podobne i odpowiadało równie dobrze na insulinę (dane nie pokazane). Tak więc, u myszy pozbawionych CD36 wpływ insuliny na glikogenezę w ciele płaszczowym, ale nie w EDL, wzrósł, podczas gdy wpływ insuliny na utlenianie glukozy nie został zmieniony. Tabela 2 Wpływ insuliny na glikogenezę w inkubowanych mięśniach płaszczkowatych i mięśniach EDL wyizolowanych od myszy karmionych lub poszczytnych WT i myszy pozbawionych CD36 (CD36a / a) utrzymywanych na diecie chow Zawartość glikogenu mięśniowego i TG. Zawartość glikogenu i TG zmierzono w sercu i tylnej kończynie, które są typowe odpowiednio dla mięśni oksydacyjnych i glikolitycznych. Zawartość wątroby określono, ponieważ odgrywa ona ważną rolę w homeostazie zarówno glukozy w osoczu, jak i lipidów. Jak pokazano w Tabeli 3, myszy pozbawione CD36 miały niższe poziomy glikogenu w wątrobie oraz w mięśniach kończyn dolnych i serca. Tabela 3Glycogen i zawartość TG w tkankach myszy WT i myszy pozbawionych CD36 (CD36a / a) karmionych dietą karmiczną Poziomy TG były zmniejszone w mięśniach i sercu myszy bez CD36 (odpowiednio o 49% i 42%), ale były zwiększone dwa razy w wątrobie (Tabela 3). Wpływ diety o wysokiej zawartości fruktozy i wysokotłuszczowej Następnie zbadaliśmy, czy wysoki stosunek wykorzystania glukozy do FA wytworzony przez niedobór CD36 zwiększa podatność na patologię metaboliczną z diet o wysokim ładunku glikemicznym, a jednocześnie chroni przed tym wywołanym dietą o dużej zawartości tłuszczu. Dieta o wysokiej zawartości fruktozy. Dieta bogata w fruktozę indukuje syndrom fenotypu metabolicznego X w SHR, ale nie u normalnego szczura kontrolnego (16, 17). U myszy WT i myszy pozbawionych CD36 (Tabela 4), karmienie fruktozą nie zmieniało poziomu glukozy we krwi, ale zwiększało insulinę we krwi. Wzrost był niewielki u myszy WT (37 versus 28), podczas gdy u myszy CD36-null był ponad czterokrotny (50 versus 12). Poziomy we krwi FA i TG (Tabela 5) były zwiększone przez dietę fruktozową w obu grupach, ale były wyższe w wartości zerowej w porównaniu z myszami WT zarówno na karmach dla dzieci, jak i na fruktozę. Tabela 4 Glukoza glukozy i insulina myszy WT i myszy pozbawionych CD36 (CD36a / a) karmionych dietami bogatymi w fruktozę lub tłuszcz Tabela 5 Poziomy TG w osoczu i FA w osoczu dla WT i CD36a /. myszy utrzymywały pokarm w porównaniu z dietami bogatymi w fruktozę lub tłuszcz. Tolerancja glukozy u myszy pozbawionych CD36 była znacząco obniżona przez dietę fruktozową, podczas gdy nie zaobserwowano żadnego efektu u myszy WT (Figura 3a). Pole pod krzywą odstępu (wstawka) było wyższe w wartości zerowej niż u myszy WT karmionych fruktozą (P <0,01). Upośledzenie tolerancji glukozy u myszy zerowych było znaczące po 3 tygodniach odżywiania (dane niepokazane), chociaż było mniej wyraźne niż w czasie, gdy myszy były zabijane po 12 tygodniach. Figura 3 Odpowiedź stężenia glukozy we krwi (a) i insuliny (b) na obciążenie glukozą u myszy pozbawionych CD36 (CD36a / a) i myszy WT karmionych dietą bogatą w fruktozę. Myszy karmiono dietą zawierającą 60% fruktozy przez 12 tygodni. Po 16-godzinnym postu, klirens glukozy (a) i insulina w osoczu (b) testowano w odpowiedzi na obciążenie glukozą, jak opisano w legendzie do Figury i w Metodach. Dane to środki. SEM (n = 7). (a) Dwukierunkowe ANOVA z powtarzanymi pomiarami wskazuje, że zmiana odpowiedzi glukozy w czasie w każdym genotypie i genotypie interakcji x glukozy są znaczące (P <0,05) [więcej w: jaka sukienka na ślub cywilny, ciśnieniomierz elektroniczny, olejowanie włosów kręconych ] [więcej w: ciśnieniomierz elektroniczny, termometr microlife instrukcja obsługi, młody jęczmień w proszku ]